Nenad Blagojević je rođen u Novskoj , Republika Hrvatska , 3 avgusta 1977. godine . Još u osnovnoj školi ( Marija Mica Vidović ) ističe se u likovnoj umetnosti gde ga podržava i podučava nastavnik Vjekoslav Pešut . Kao osnovac biva nagrađivan na svim školskim takmičenjima iz slikanja . “ Crtali smo sve , ljude koji prolaze na biciklima , konjske zaprege , slavonske pejzaže , dvorišta , izmišljali smo svoje strip junake ... “
A onda je počeo rat . Leta 1991 sa majkom odlazi u Brežice , Republika Slovenija , a u zimu iste godine dolazi u Beograd , Republika Srbija , gde i danas živi . U teškim materijalnim uslovima pohađa srednju školu ( II Ekonomska skola -Beograd) . Više godina provodi radeći sve i svašta , ne imajući vremena za slikanje . 1997. godine upoznaje slikara Gorana Markovića Sodža koji na njega izvršava presudni uticaj da se ozbiljno posveti slikarstvu . Postaje učenik slikara Predraga Bačkonje iz Pančeva , od kojeg uči razne tehnike slikanja , ali koji mu mnogo pomaže i u formiranju njegovog vlastitog stila , - tj. kako sam kaže ; “ Predrag mi je pomogao da prepoznam samog sebe , svoja interesovanja , svoj potez na platnu . “
Pored Predraga , intezivno se druzi i sa Nenadom Matovićem koji takođe na njega vrši veliki uticaj . 2004. i 2005. prodaje nekolicinu slika u više galerija i pokušava napraviti samostalnu izložbu u SKC- u . To se nije desilo i Nenad nastavlja rad povučen u svoje okruženje , uz stalnu saradnju sa Nenadom Matovićem . O tome komentariše : “U slikanju pronalazim slobodu , ali i red . To je pobeda nad svakodnevnicom , ali takođe i slavljenje bogatstva koje nas okružuje , kojeg često nismo svesni a tu je oko nas . “
Uživa u starim majstorima kao sto su Rembrant , Đordone i Žak Luj David , a kao slikar okrenut je slikarstvu sa kraja 19. i početka 20. veka . Izučava Ekspresionizam i opčinjenost bojom i posebnu pažnju poklanja Polu Gogenu , Anri Matisu i Pablu Pikasu . Svoje slikanje naziva “ neogogenizmom “ . Na platnima koja se bave odnosom jakih boja i oblika , takođe ima uticaja Fovizma i Kubizma .
Tehnike koje koristi u slikanju su uljani pastel i ulje . Česte teme njegovih slika su lični trenuci koje proživljava , sećanja , detinjstvo , mladost , borba sa autoritetima , borba sa ništavilom , otpor prema banalnosti , zlu i haosu , neizdrživost ili pomirenje sa prolaznošću , manifestacija života i erosa , lepota , ružnoća , lepota ideala , sklad i nesklad oblika , lepota prirode , uzvišenost , propadanje , prostori - stvarni i nestvarni , usamljenost i opisi savremenog života .
Njegove slike su živi damari boja koje čine nase čulno bogatstvo u hramu prirode .
Umetnik ističe da je emotivno vezan za portret Danila Kisa ( uradjen 2004. ) : “ Njegovi prsti i cigareta , lice , taj zamah u misao , morao sam to da naslikam . “
Trenutno živi u Beogradu I posvetio se iskljucivo slikarstvu...